Als yogadocent en kokkin helpt Bo Jill Karpes (22) bij de zogenoemde Inside Out-weekenden. Tijdens deze dagen komen jongvolwassenen van 17 tot 25 jaar samen in de natuur om even uit de drukte van het dagelijks leven te stappen. In een wereld vol prikkels en constante bereikbaarheid, creëeren ze een plek waar rust, verbinding en zelfonderzoek centraal staan. Voor Bo draait het om terugkeren naar jezelf, en luisteren naar wat er van binnen leeft.
Hoe groot is de rol van de smartphone in jouw leven?
Ik probeer zo bewust mogelijk om te gaan met mijn telefoon. Als yogadocent ben ik bezig met verbinding en contact, maar tegelijkertijd speelt een deel van mijn werk zich online af. Ik geef lessen en organiseer retreats. Om mezelf, mijn werk en mijn retreats zichtbaar te maken en te promoten, deel ik dat met plezier en trots op bijvoorbeeld Instagram. Het is bijzonder mooi dat het zo kan, maar het betekent ook dat ik daar aanwezig moet zijn.
Laatst merkte ik dat ik weer volledig verdwaald was in mijn telefoon: uren online, niet alleen op Instagram maar ook op WhatsApp. Sindsdien heb ik voor mezelf een duidelijke grens gesteld: maximaal twee uur schermtijd per dag, voor alle apps samen. Dat is mijn limiet. Is die bereikt, dan ga ik morgen verder. Voor iedereen werkt dat anders, maar zodra ik deze afspraak met mezelf maak, houd ik me eraan. Ik weet dat het me goed doet. Ik wil leven vanuit de beste versie van mezelf en daarin dagelijks de balans bewaken. Want voor je het weet, word je er weer in gezogen.
Het blijft dubbel. Social media is inspirerend en verbindend, maar tegelijkertijd ook een bron van ruis en afleiding. Het trekt me weg bij mezelf. Als ik te veel op Instagram zit, merk ik dat mijn innerlijke inspiratie blokkeert. Er is simpelweg te veel input, waardoor ik mijn eigen stem minder goed hoor. Alsof ik steeds verder verwijderd raak van mijn essentie. De lijn tussen inspiratie en overprikkeling is dun. Zelfs mooie dingen kunnen te veel worden. Ik kan niet de hele dag alles en iedereen liken, het kost me simpelweg te veel energie. Wat ook interessant is: mijn ervaring op social media hangt sterk samen met hoe ik me voel. Als ik goed in mijn vel zit, zie ik kansen en raak ik geïnspireerd. Maar als dat niet zo is, kan hetzelfde scrollen juist zorgen voor een negatief zelfbeeld. Het spiegelt waar je zelf staat.
En eerlijk: als ik een tijd heb gescrold, kan ik je vaak niet eens meer vertellen wat ik precies heb gezien. Het overspoelt me. En het algoritme onthoudt precies waar mijn aandacht bleef hangen, om me daar de volgende keer weer in mee te nemen. Ik merk dat ik behoefte heb aan minder. Minder accounts volgen, minder input. Meer rust. Ook stap ik regelmatig uit groepsapps, zelfs dat kan al snel te veel worden.
Wanneer ik in de natuur ben, dans op muziek of simpelweg naar de maan kijk, gebeurt er iets anders. Dan komt inspiratie van binnenuit. Mijn verbeeldingskracht komt tot leven en ik voel mezelf weer meer, mijn ziel krijgt weer ruimte om te spreken. Tijdens onze Inside Out-weekenden, waarin we jongeren meenemen om even uit de ratrace te stappen, zien we hoe groot de impact van telefoons is. We verbieden ze niet, maar bijna iedereen kiest er zelf voor om ze weg te leggen. Omdat ze voelen dat het ze goed doet.
Wat gebeurt er met jou als je langere tijd offline bent?
Onlangs maakte ik met mijn ouders een roadtrip van tien dagen door Zuid-Afrika. Op het laatste moment besloot ik mijn telefoon niet mee te nemen. Soms zaten we zes uur per dag in de auto, en wat er gebeurde was mooi. Ik kwam terug in de stilte. Ik hoorde mijn eigen innerlijke stem meer, alsof mijn ziel weer de ruimte kreeg om echt te spreken. Ik begon weer te creëren. Ik maakte een Afrikaans instrument waar ik muziek mee maakte. Ik schreef meer, staarde uit het raam, luisterde muziek met aandacht en was veel aan het (dag)dromen. Meer inspiratie en nieuwe inzichten bleven komen. Door de rust, zelfreflectie en bewustwording kwamen al die inzichten tot mij. Mijn verbinding met de natuur werd sterker, verbinding met mezelf maar ook met andere mensen. Doordat ik aanwezig was in het hier en nu, stond ik echt open voor contact met anderen. Het voelde alsof ik weer dichter kwam bij wat het betekent om mens te zijn en om je echt met je omgeving te verbinden. Die tien dagen zonder telefoon waren heel verrijkend en waardevol.
En toch, hoe gek het ook klinkt, toen we terugkwamen, kon ik niet wachten om mijn telefoon weer te gebruiken. Ik had zin om mensen te bellen, om te horen hoe het met ze ging. Om mijn ervaringen te delen. Het herinnerde me eraan dat het óók een prachtig middel is om te verbinden, om het leven samen te delen. Misschien is dat wel de essentie: het is niet goed of slecht. Het gaat om een gezonde balans.
Heb je tips?
Wat ik zelf misschien nog wel het lastigst vind, is hoe vaak ik mijn telefoon erbij pak. Die automatische neiging om even te checken: is er een bericht? Wat doen anderen? Steeds opzoek naar de volgende dopamine kick. Het haalt me constant uit mijn focus. Wat mij helpt, is bewustwording. Elke keer dat ik mijn telefoon pak, probeer ik mezelf de vraag te stellen: kies ik hier nu bewust voor? Of kan ik hem nog even laten liggen en bij mezelf blijven?
Ik heb mijn meldingen uitgezet. Mijn telefoon heeft een rustige achtergrond van een bos en staat vaak op stil. Om 20:00u gaat hij helemaal op de stille modus tot de volgende ochtend.
En misschien wel het belangrijkste: kijk eerlijk naar jezelf. Je weet wat goed voor je is, daarnaar handelen is soms niet even makkelijk. Ik zie het zo: je hebt een lagere en een hogere versie van jezelf. Mijn lagere zelf verliest zich in mijn telefoon, zonder echt bewust te zijn van wat ze doet. Mijn hogere zelf kiest bewust: wat laat ik vóór mij werken? Waar wil ik mijn energie in steken? Meer creëren, minder consumeren.
Wat niet helpt, is jezelf afstraffen als het een keer niet lukt. Uit ervaring weet ik dat dit averechts werkt. Kijk met zachtheid naar jezelf. De intentie om te veranderen is er al, en dat is heel waardevol. Lukt het vandaag niet? Morgen is er weer een nieuwe dag. Blijf met compassie naar jezelf en anderen kijken. Zonder oordeel, weet dat je niet de enige bent die struggled, we hebben allemaal te maken met deze digitale wereld die snel groeit. Blijf vooral ook de verbinding met jezelf en de wereld om je heen opzoeken, offline.
![](\"https://eep.io/mc-cdn-images/template_images/branding_logo_text_dark_dtp.svg\"){kind=logo}